เมื่อส่งอีโมจิจากโทรศัพท์เครื่องหนึ่ง ผู้รับอาจเห็นใบหน้าที่ต่างออกไปชัดเจน โค้ดพอยต์เหมือนกัน แต่คิ้ว ปาก สี ท่าทาง และระดับอารมณ์เปลี่ยนได้
นี่ไม่ใช่ข้อบกพร่องเฉพาะอีโมจิ Unicode แยก อักขระ ออกจาก รูปอักขระ มาตรฐานกำหนดตัวตนและคุณสมบัติ ส่วนฟอนต์และระบบเรนเดอร์เป็นผู้วาด Times New Roman กับ Helvetica วาด A ต่างกัน เช่นเดียวกับที่ Apple และ Google วาดหน้ายิ้มต่างกัน
ความพิเศษคือรายละเอียดเล็กน้อยบนใบหน้ามีความหมายทางสังคมมาก
Unicode กำหนดแนวคิด ผู้ผลิตวาดภาพ
Unicode ให้อีโมจิแต่ละตัวมีโค้ดหรือลำดับ ชื่อมาตรฐาน คุณสมบัติ และพฤติกรรมแนะนำ รวมถึงแนวทางออกแบบเพื่อให้ทำงานร่วมกันได้ดีขึ้น
แต่ไม่ได้แจกภาพสุดท้ายที่ทุกแพลตฟอร์มต้องใช้ นักออกแบบแต่ละรายตัดสินใจว่า
- ใบหน้าจะสมจริงหรือเหมือนการ์ตูน
- ปากเปิดหรือปิด
- จะแสดงฟัน เหงื่อ แก้มแดง และเงามากเพียงใด
- บุคคลหรือวัตถุหันไปทางใด
- เสื้อผ้า ผม อาหาร และเครื่องมือมีสไตล์อย่างไร
การตัดสินใจเหล่านี้ทำให้อีโมจิเข้ากับภาษาภาพของแพลตฟอร์ม แต่ก็เปิดช่องให้อารมณ์ที่ผู้รับรู้สึกเปลี่ยนไป
ความต่างเล็ก ๆ อาจกลับน้ำเสียง
งานวิจัยของ Hannah Miller และคณะกับผู้เข้าร่วม 436 คนพบว่า การตีความต่างกันทั้งภายในแพลตฟอร์มเดียวและระหว่างภาพของ Android กับ iOS บางกรณีผู้ส่งและผู้รับไม่เห็นตรงกันแม้แต่อารมณ์ว่าเป็นบวกหรือลบ
รอยยิ้มที่เกร็งอาจดูอบอุ่นในระบบหนึ่งแต่ไม่สบายใจในอีกระบบ ตาปิดอาจหมายถึงโล่งใจ ดีใจ เขิน หรือเจ็บปวด ท่ามืออาจถูกมองว่าเป็นการฉลอง สวดมนต์ ขอบคุณ หรือขอโทษ
ชื่อทางการช่วยระบุอักขระ แต่ไม่สามารถสั่งให้ทุกคนตีความเหมือนกัน
บริบททำงานพอ ๆ กับภาพ
- “โอเค 🙂”
- “ฉันเจอกุญแจแล้ว 🙂”
- “เราต้องคุยกัน 🙂”
ใบหน้าเดียวกันอาจเสริมความเป็นมิตร แสดงความสุภาพ สร้างความกังวล หรือบอกประชด ความสัมพันธ์และธรรมเนียมของกลุ่มสำคัญพอ ๆ กับงานวาด
งานวิจัยอีโมจิที่ไม่ใช่ใบหน้ายังพบว่าวัตถุช่วยเพิ่มอารมณ์และลดความกำกวม อาหาร อากาศ หรือกิจกรรมบอกผู้อ่านได้ว่าควรเข้าใจประโยคสั้นในทิศทางใด
วัฒนธรรมและอัตลักษณ์มีผล
ท่าทาง อาหาร สัญลักษณ์ และสีไม่ได้มีความหมายเหมือนกันทุกที่ ตัวปรับสีผิวช่วยการแสดงตัวตน และการเลือกสีเหลืองมาตรฐานหรือสีผิวเฉพาะก็อาจมีความหมายทางสังคม
ไม่ได้แปลว่าเราระบุตัวตนของคนจากอีโมจิเดียวได้ แต่แสดงว่าตัวเลือกที่ดูเหมือนเรื่องความสวยงามอาจเกี่ยวข้องกับความเป็นสมาชิกกลุ่ม
โปรแกรมอ่านหน้าจอพบชื่อ ไม่ใช่ภาพ
โปรแกรมอ่านหน้าจออ่านอีโมจิผ่านคำอธิบายหรือชื่อสั้น CLDR อีโมจิซ้ำยาว ๆ จึงกลายเป็นเสียงพูดยาวมาก และสัญลักษณ์คั่นทุกคำจะขัดจังหวะประโยคซ้ำ ๆ
แนวทางที่ดีคือใส่ความหมายสำคัญเป็นคำ หลีกเลี่ยงการซ้ำยาว วางอีโมจิตกแต่งท้ายประโยค ไม่แทนคำสั่งสำคัญด้วยสัญลักษณ์ และตรวจชื่อมาตรฐานก่อนใช้อีโมจิที่ไม่คุ้น
ลดความประหลาดใจข้ามแพลตฟอร์ม
- เลือกอีโมจิทั่วไปที่รูปร่างชัด
- ใส่คำประกอบเมื่อน้ำเสียงสำคัญ
- อย่าให้ความต่างเล็กน้อยบนใบหน้ารับภาระทั้งข้อความ
- ทดลองลำดับใหม่หรือซับซ้อนในหลายแพลตฟอร์ม
- อีโมจิทำเองและสติกเกอร์อาจออกจากบริการเดิมไม่ได้
Unicode ช่วยให้อุปกรณ์สองเครื่องเห็นตรงกันว่าส่งอีโมจิใด แต่ไม่อาจบังคับให้คนสองคนเห็นตรงกันว่ามันหมายถึงอะไร
ใช้ชุดอีโมจิเพื่อเพิ่มอารมณ์และการตกแต่ง แต่เก็บข้อความหลักให้ชัดเจนด้วยตัวอักษรปกติ